  Çanakkale Ruhu Nerede? Çanakkale Savaşlarının yaşandığı Gelibolu yarım adasında, ibret almak için gezinmek, tarih bilinci gerektirir. Bu bilince sahip olmayan kişiliklerin, sırf bir geziye katılma düşüncesi ile geldikleri bu beldeden, nasiplenebilmesi mümkün değildir. Nasiplenmeyi bırakın zararlı olduklarına şüphe yok. Bu nasipsizlerin,binlerce vatan evladının(Lazı,Türkü,Çerkezi,Kürdü ile...)şehit oldukları mekanlarda (tabyaların içi dahil hatta bir kaktüs bitkisinin yapraklarına varıncaya kadar) olur olmaz uygunsuz yazıları yazmış olmalarını,’bu nasipsizlerin, en basit hali ile nasıl ve ne şekilde tarihimize ihanet edebildiklerinin göstergesi olarak değerlendirmek gerekir, diye düşünmekteyim.Ayrıca bu durumu,''Çanakkale Ruhu''ndan uzaklaşmış olan günümüz vatan evlatlarının ruh hallerinin, aynadaki yansımasından başka ne ile açıklayabiliriz.Yazık ve koca bir yuh...! Bir kere daha anlaşılıyor ki adam gibi nesiller yetiştiremediğimiz sürece ‘’Çanakkale Ruhu’’na daha çok hasret kalacağız galiba. Şimdiki kuzular henüz ‘’Kınalı Kuzu’’olmaktan çok uzak görünüyorlar ne yazık ki. Gelde üzülme. Utandım ve Ağladım Siz yatarken şeref ile bu şanlı topraklarda,
İmrendim de sizlere, geç ölmekten utandım,
Genç ve yaşlı demeden, yatarken mezarlarda,
El bağlayıp burada, genç olmaktan utandım.
Duydum Yahya Çavuş'un korkusuz cesaretini,
İşittim Seyyid Onbaşımın, iman dolu kuvvetini,
Görünce şehit olan, kınalı mehmetleri,
Duramadım yerimde, geç doğmaktan utandım.
Metrekare başına altı bin mermi,
Hangi mermi iman dolu, zırhı deler ki,
Ve kaç kişi vatanını, böyle sever ki,
Kanım kudurdu birden, boş durmaktan utandım.
Siperler arasında, üç-dört metrelik fark var,
Kaç ananın evladı, bilerek ölüme atlar,
Şehitlik her yiğide, olmuyormuş yar,
Sizlerin huzurunda ben, hak'tan utandım.
Sizlerden öğrendim ben, Vatan Aşkı ne imiş,
Meğer ki vatan için, can verip ölmeliymiş,
Gösterdiniz cihana, bu vatan geçilmezmiş,
Gördüm Çanakkale'yi, Vatanımın kıymetini bilmemekten utandım.
Kiminiz yardan geçmiş, kiminiz serden,
Çok analar ağlamış, şehit çıkmış her evden,
Birlik neymiş öğrenmeli, Çanakkale'deki kürtten,lazdan, çerkezden,
Düştüğümüz hali gördüm, utandım ve ağladım.  Şiir:Sinan Gündoğ
Yazı:Hayrettin KAYA
Son Güncelleme : 04-07-2010 14:11
|
|
|
Edebi Sohbet Yazıları 
(0 Oylama)