Birçok insan yürür şimdi o caddelerde

Mekke şehri gülümserdi sen dokunurken

Arar gafil zevk-ü sefa pis maddelerde

Fütursuzca rızkı taam yer doyunurken

Sen dünyaya gösterendin huzur-u yar’ı

Öğüt verdin nübüvvetle, ameli kâr’ı

Derdin, kulu kurtaracak budur tek var’ı

*

Beşeri aşklara bedel senin aşkın

On sekiz bin âlem sevdik Ahmet seni

Mekke’den de sevgin tüm dünyaya taşkın

Cehalet kokar arz, gün bekler gelmeni

Rahmandan beşere en güzel ödülsün

Güllerin gül şah-ı muhteşem bir gülsün

Sözün tatlı olan şakıyan bülbülsün

*

Görevini bin bir çileyle yaptın

Döşeğin bıraktın gökleri geçtin

Cennetten en güzel köşeyi kaptın

Beşeri geç dedin ismet’i seçtin

Sen ki gönlümün en güzel yerinde

Benim sana aşkım bil çok derinde

Huzur bulur insan gül gözlerinde

*

Doğruluk senin büyük hedefin

Adında emin Muhammed emin

İnci dişlerin ak pak sedefin

Peygamberimsin ben bundan emin

Miraca çıkan kulun kendisin

Dil ve gönlüme sen efendisin

Örnek ahlakla yaşam bendisin

*

Zindan olur kalp seni bilmez

Doğru eğri, beyaz kap kara

Zulmet çöplük, temizlik bilmez

Dünya düşer cehalet dara

Nurun gönül derdine derman

Bir ben değil âlemler hayran

Yazan kalem yoluna kurban

Gül kokuna evren hasret

Mümin olan sana uyar

Mutlu etmez beni servet

Dinlerim nur sözün duyar

Aciz kulum günah yüklü

Gülün kökü derin köklü

Derin sevgin sönmez köklü

*

Bakışların nurdan ay

Söyler bülbül; Muhammed

Gamzesi der, hilal say 

Gölgen ister, nur Ahmet

Şeytan ister benden gül

Vermem derim, olur zül

Kul olsun der yanıp kül

Feyzullah Kırca

Akbaşlar Köyü / Dursunbey

Şiirin tüm hakları şairin kendisi ve/veya temsilcilerine aittir.